bayramın kaçıncı günü? 2 mi 3 mü? şaşırdım gerçekten. ilk günkü ziyaretlerden sonra evden hiç çıkmadım. çarşıdan aldırdığım 3-5 gazetem, dergilerim ve kitaplarla gün boyu yatakta keyif çatıyorum.

pek takılan da yok foruma. monog yapıyorum bu yüzden.

tam da bu satırları yazarken şair dostum aradı. (garip tesadüfler) çıkıp biraz da siyaset konuşacağız.

edebiyatı tercih ederim tabi.

ama siyasetten girip edebiyata, ordan da eften püften bir konuya dalma konusunda fena sayılmam.

beni yok yazmayın.
çarşı izinleri sarmadı,atladım ankara'ya geldim.
biraz gri hava soluyup aynı grilikteki beton blokları seyredeceğim..
ama yine de pembe heyecanlarımla mutluyum..
ankara'ya selamı olan var mı?

benim selamlarımı kesin söyle aral. ankara'yı pek severim.

Ankara bu kez aşk'ın da başkenti anlaşılan

ben yokken 14.50 itibariyle tam 4 kişinin forumda online olmasına sevineyim mi kızayım mı anlamadım.

4 kişi online olup birşey yazmama rekoru kırmışlar. helal olsun.

21.13: 1 kayıtlı, 2 misafir.

çayımız da var.

Merhaba solitude, birşeyler yazacak mısın ?

Ah!..Merhaba..Yazmak hep geçiyor içimden esasen..Ama sınıfını ve öğretmenini kaybetmiş bir çocuk gibi ''ortada bırakılmışlık'' duygusunun demini içmeyi sevmediğimden; içimden geçen herşeye -tramvaylara da bazen- ''dur'' demekle yetiniyorum bazen..

" sınıfını ve öğretmenini kaybetmiş bir çocuk gibi ' ortada bırakılmışlık' duygusu "

Ne güzel bir imge bu solitude.

Öyle hissetmene gerek yok filan diyerek saçmalamayacağım. Bir duyguyu tahrip etmeye kimsenin gücü yetmez bazen.

Sevmesin dersin, sever; sevsin dersin sevmez; utansın istersin, utanmaz ; hoşgörsün istersin, hoşgörmez ; umudu kessin dersin, bekler ; kızmasın istersin, kızar; bari ben şaşırmayı bırakayım dersin ; yok canım daha neler , o bile olmaz.

Ama yaz sen, "hiçbir şey hayat kadar şaşırtıcı değildir, yazı hariç " denilmemiş mi ?

Önceden ne denilmiş pek bilmiyorum esasen,İnci..

Daha kötüsü(önceden ne denildiğinin bilinmemesi eğer kötüyse daha kötüsü,yok bu iyi birşeyse daha iyisi) hayat ya da yazı pek farketmiyor,ben ''şaşırma'' eylemini kaybedeli çok oldu..Kaybolmadı belki de..Aramıyorum da bulamıyorum da zati..

Pek imge değildi ama şu söylediğim;" sınıfını ve öğretmenini kaybetmiş bir çocuk gibi 'ortada bırakılmışlık' duygusu "..Aynen öyle oldu/olmaya devam da ediyor..

öğretmen yol için gereklidir. yol aşıldı mı öğretmene duyulan ihtiyaç da biter.

öğretmen sade yol arkadaşına dönüşmemişse eğer.

burdayım.